Monika Weiss is a transdisciplinary artist, composer, instrumentalist and filmmaker who lives and works in New York. Her work has been shown extensively around the world.

Major institutional surveys, solo projects, and permanent sound installations have been realized at the Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, Warsaw (2010); Centrum Rzeźby Polskiej in Orońsko (2021 and 2024–); Museo de la Memoria y los Derechos Humanos, Santiago de Chile (2012–2013); Patricia and Phillip Frost Art Museum, Miami (2014); Museu da Faculdade de Belas Artes da Universidade do Porto, Portugal (2019); and Laumeier Sculpture Park, St. Louis (2024–2025). Important individual exhibitions and performances have taken place at Lehman College Art Gallery, New York (2005); Chelsea Art Museum, New York (2004); Diapason Gallery for Sound and Media, New York (2002); Remy Toledo Gallery, New York (with Carolee Schneemann, 2004) and Galerie Samuel Lallouz, Montreal (2005, 2008 and 2013).

The artist has realized major public interventions, site-specific projects, and large-scale participatory performances around the world, including the World Financial Center Winter Garden across from Ground Zero (2006); Stavros Niarchos Foundation Cultural Center (SNFCC), Athens (2016); Intergalerie, Potsdam (2005); Gruenberg (formerly Germany, today Zielona Góra, Poland) (2012); and the upcoming long-term public monument project Nirbhaya at Dag Hammarskjöld Plaza at the United Nations gateway in New York (2027–2028). Awards include a 2026 Woman of Distinction by the New York State Assembly, 73rd District, NYFA Interdisciplinary Award (2009) and NYSCA (2023). Weiss was an Artist in Residence at Yaddo, Saratoga Springs, NY (2005, 2009, 2017), BRIC, Brooklyn (2017), Harvestworks, New York (2018), Experimental Intermedia, New York (2001–2005), Laumeier Sculpture Park, St. Louis (2024) and A.I.R Zamek Ujazdowski, Warsaw (2009).

Her sound works, multi-channel video projections, audio releases, large-scale drawings and films have been featured internationally and discussed in programs at The Metropolitan Museum of Art, New York (2021); Goethe-Institut New York (2026); A.I.R. Gallery, New York (2022); WhiteBox, New York (2022, 2024, 2026); Sanskriti Foundation, New Delhi (2015); Streaming Museum (2006, 2012, 2017 and 2026); Cisneros Fontanals Art Foundation (CIFO), Miami (2006, 2008); Kunsthaus Dresden, Germany (2006, 2018); Frauenmuseum, Bonn (2008); North Dakota Museum of Art, Grand Forks (2006); Whitney Museum of American Art, New York (2003); and Stephen and Peter Sachs Museum, Missouri Botanical Garden, St. Louis (2024).

Her professional archives and critical correspondence are permanently housed at the Archives of American Art, Smithsonian Institution (Julia P. Herzberg papers) in Washington, D.C. and at the Centrum Rzeźby Polskiej in Orońsko. Since 2011 the artist holds a full professorship at Sam Fox School of Design & Visual Arts, Washington University in St. Louis. In 2022 Infrequent Seams released Weiss' electronic, vocal, percussion and piano music album Metamorphosis | Nirbhaya and in 2026 her Medusa: Malleus + Lethe vocal, piano, percussion and electronic music was released on BatterrieRecords.

Numerous reviews include The New York Times, Sculpture Magazine, and ARTnews. Publications include several monographs (2004, 2005, 2012 and 2021) including Monika Weiss. Nirbhaya (CRP Orońsko Press) with texts by prominent art historian Griselda Pollock and The Met curator Mark McDonald. Scholarly texts include Guy Brett’s The Crossing of Innumerable Paths: Essays on Art (2019). Her work can be found in the permanent collections of the Albertina Museum, Vienna; Cisneros Fontanals Art Foundation (CIFO), Miami; Patricia and Phillip Frost Art Museum, Miami; Centre for Contemporary Art Ujazdowski Castle, Warsaw; and the Park Collection of the Centre of Polish Sculpture in Orońsko.

Monika Weiss jest artystką interdyscyplinarną, kompozytorką, instrumentalistką i twórcą filmów, która mieszkai tworzy w Nowym Jorku. Jej prace były prezentowane międzynarodowo.

Ważniejsze wystawy instytucjonalne, projekty indywidualne oraz stałe instalacje dźwiękowe artystki miały miejsce w Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie (2010), Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku (2021 oraz od 2024), Museo de la Memoria y los Derechos Humanos w Santiago de Chile (2012–2013), Patricia and Phillip Frost Art Museum w Miami (2014), Museu da Faculdade de Belas Artes da Universidade do Porto w Portugalii (2019) oraz Laumeier Sculpture Park w St. Louis (2024–2025). Istotne wystawy indywidualne i performanse odbyły się również w Lehman College Art Gallery w Nowym Jorku (2005), Chelsea Art Museum w Nowym Jorku (2004), Diapason Gallery for Sound and Media w Nowym Jorku (2002), Remy Toledo Gallery w Nowym Jorku (wspólnie z Carolee Schneemann, 2004) oraz Galerie Samuel Lallouz w Montrealu (2005, 2008 i 2013).

Artystka zrealizowała szereg znaczących interwencji publicznych, projektów site-specific oraz wielkoskalowych performansów partycypacyjnych na całym świecie, w tym w World Financial Center Winter Garden naprzeciwko Ground Zero w Nowym Jorku (2006), Stavros Niarchos Foundation Cultural Center (SNFCC) w Atenach (2016), Intergalerie w Poczdamie (2005), Gruenberg (uprzednio w Niemczech, obecnie w Zielonej Górze) (2012) oraz nadchodzący, długoterminowy projekt pomnika publicznego Nirbhaya na Dag Hammarskjöld Plaza przy siedzibie Organizacji Narodów Zjednoczonych w Nowym Jorku (2027–2028). Jest laureatką nagród i wyróżnień, m.in. 2026 Woman of Distinction przyznawanej przez New York State Assembly (73. Okręg), NYFA Interdisciplinary Award (2009) oraz NYSCA (2023). Była rezydentką prestiżowych instytucji i programów, takich jak Yaddo w Saratoga Springs (2005, 2009, 2017), BRIC w Brooklynie (2017), Harvestworks w Nowym Jorku (2018), Experimental Intermedia w Nowym Jorku (2001–2005), Laumeier Sculpture Park w St. Louis (2024) oraz A.I.R. Zamek Ujazdowski w Warszawie (2009).

Jej utwory dźwiękowe, wielokanałowe projekcje wideo, wydawnictwa muzyczne, wielkoformatowe rysunki oraz filmy były prezentowane na arenie międzynarodowej i analizowane w ramach programów takich instytucji jak The Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku (2021), Goethe-Institut New York (2026), A.I.R. Gallery w Nowym Jorku (2022), WhiteBox w Nowym Jorku (2022, 2024, 2026), Sanskriti Foundation w New Delhi (2015), Streaming Museum (2006, 2012, 2017 i 2026), Cisneros Fontanals Art Foundation (CIFO) w Miami (2006, 2008), Kunsthaus Dresden w Niemczech (2006, 2018), Frauenmuseum w Bonn (2008), North Dakota Museum of Art w Grand Forks (2006), Whitney Museum of American Art w Nowym Jorku (2003) oraz Stephen and Peter Sachs Museum w Missouri Botanical Garden w St. Louis (2024).

Jej archiwum artystyczne oraz korespondencja krytyczna znajdują się w stałych zbiorach Archives of American Art, Smithsonian Institution (Julia P. Herzberg papers) w Waszyngtonie oraz w Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsko. Od 2011 roku artystka posiada tytuł profesorki zwyczajnej w Sam Fox School of Design & Visual Arts na Washington University w St. Louis. W 2022 roku Infrequent Seams wydało album Metamorphosis | Nirbhaya z muzyką Weiss na wokal, perkusję, fortepian i elektronikę, a w 2026 roku jej kompozycja na wokal, fortepian, perkusję i elektronikę Medusa: Malleus + Lethe ukazała się nakładem BatterrieRecords.

Liczne recenzje i omówienia jej twórczości ukazały się m.in. na łamach The New York Times, Sculpture Magazine oraz ARTnews. Publikacje obejmują kilka monografii (2004, 2005, 2012 i 2021), w tym Monika Weiss. Nirbhaya (Wydawnictwo CRP Orońsko) z tekstami wybitnej historyczki sztuki Griselda Pollock oraz kuratora The Met Marka McDonalda. Teksty naukowe na temat jej praktyki obejmują książkę Guya Bretta The Crossing of Innumerable Paths: Essays on Art (2019). Prace artystki znajdują się w stałych kolekcjach publicznych m.in. Albertina Museum w Wiedniu, Cisneros Fontanals Art Foundation (CIFO) w Miami, Patricia and Phillip Frost Art Museum w Miami, Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie oraz w Kolekcji Parku Rzeźby w Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsko.